Thursday, April 30, 2026

తెలంగాణ దివ్య క్షేత్రాలు: ఉత్తర తెలంగాణ వారసత్వ, ఆధ్యాత్మిక యాత్ర

 

చాళుక్యుల కాలం నాటి అద్భుత శిల్పకళా సంపద నుండి గోదావరి నది తీరంలోని ప్రశాంత వాతావరణం వరకు.. కరీంనగర్ పరిసర ప్రాంతాల్లో సాగే ప్రయాణం మనల్ని చరిత్రలోకి, పురాణ గాథల్లోకి తీసుకెళ్తుంది. భక్తిని, సంప్రదాయాన్ని మేళవించిన యాత్ర విశేషాలు మీకోసం:

1. వేములవాడ: దక్షిణ కాశి

  • రాజన్న క్షేత్ర పురాణం: లోక కళ్యాణం కోసం శివుడు ప్రాంతాన్ని తన నివాసంగా ఎంచుకున్నాడని పురాణాలు చెబుతున్నాయి. ఒకానొక సమయంలో సూర్య భగవానుడు ఒక శాపం వల్ల చర్మవ్యాధికి గురయ్యాడు. ఇక్కడ పరమశివుని గురించి ఘోర తపస్సు చేయగా, స్వామి నీల లోహిత శివలింగ రూపంలో ప్రత్యక్షమై ఆయనను అనుగ్రహించారు. సూర్య భగవానుడు తన స్వహస్తాలతో ఇక్కడ ధర్మగుండం నిర్మించాడని, ఇందులో స్నానం చేసి రాజన్నను దర్శించుకుంటే సకల పాపాలు, రోగాలు తొలగిపోతాయని భక్తుల ప్రగాఢ విశ్వాసం.

  • చారిత్రక వైభవం: ఇది వేములవాడ చాళుక్యుల ఆధ్యాత్మిక రాజధాని. ప్రసిద్ధ కవి 'పంప' ఇక్కడే తన కావ్యాలను రచించారని చరిత్ర చెబుతోంది. రాజరాజ నరేంద్రుడు క్షేత్రంలోనే మానసిక ప్రశాంతతను, ఆరోగ్య సిద్ధిని పొందాడని అంటారు.

  • శ్రీ రాజరాజేశ్వరి దేవి: శివుని అర్ధాంగిగా ఇక్కడ అమ్మవారు కొలువై ఉన్నారు. కుటుంబ సౌభాగ్యాన్ని, ఐశ్వర్యాన్ని ప్రసాదించే శక్తి స్వరూపిణిగా భక్తులు అమ్మవారిని ఆరాధిస్తారు.
  • కోడె మొక్కు: వేములవాడ అనగానే గుర్తుకు వచ్చేది కోడె మొక్కు. భక్తులు తమ కోరికలు నెరవేరాలని శివుని వాహనమైన నంది (కోడె) ని ఆలయం చుట్టూ ప్రదక్షిణ చేయించి స్వామికి సమర్పిస్తారు.
  • అనుబంధ ఆలయాలు: ప్రాంగణంలోనే భీమేశ్వర స్వామి ఆలయం (చాళుక్య శైలి), నగరేశ్వర స్వామి మరియు రక్షణ దేవతగా కొలిచే పోచమ్మ తల్లి ఆలయాలు కూడా ఉన్నాయి.

2. నాంపల్లి గుట్ట: సర్ప మార్గం

వేములవాడకు సమీపంలో ఉన్న కొండపై లక్ష్మీ నరసింహ స్వామి కొలువై ఉన్నారు.

  • పాము గుహ: ఇక్కడి విశేషం ఏమిటంటే, ఆలయ ప్రవేశ ద్వారం ఒక భారీ సర్పం (నాగేంద్రుని) ఆకారంలో ఉంటుంది. పాము నోటి ద్వారా లోపలికి వెళ్లి, గుహ మార్గంలో నడుస్తుంటే ప్రహ్లాదుని చరిత్రకు సంబంధించిన విగ్రహాలు కనిపిస్తాయి. ఇది అజ్ఞానమనే చీకటి నుండి దైవ జ్ఞానమనే వెలుగు వైపు సాగే ప్రయాణానికి ప్రతీక.

 

3. కొండగట్టు అంజన్న: క్షేత్ర పురాణం

  • గాథ: సుమారు 500 ఏళ్ల క్రితం సింగం సంజీవుడు అనే పశువుల కాపరి తన ఆవులను వెతుకుతూ అడవిలోకి వచ్చాడు. అలసిపోయి ఒక చెట్టు కింద నిద్రపోగా, హనుమంతుడు కలలో కనిపించి ఒక పుట్టలో తన విగ్రహం ఉన్నట్లు తెలిపాడు. అలా వెలిసిన క్షేత్రమే కొండగట్టు.
  • ద్విముఖ విగ్రహం: ఇక్కడ స్వామి వారు ఒకే శిలపై ఆంజనేయుడు మరియు నరసింహ స్వామి ముఖాలతో దర్శనమివ్వడం భారత దేశంలోనే ఎంతో అరుదు.
  • దీక్ష: మానసిక ప్రశాంతత కోసం, అనారోగ్య నివారణ కోసం వేలాది మంది భక్తులు ఇక్కడ 40 రోజుల పాటు హనుమాన్ దీక్ష చేపడతారు.

4. ధర్మపురి: మోక్ష ప్రదాయిని

  • యోగ నరసింహ స్వామి: హిరణ్యకశిపుని సంహరించిన తర్వాత నరసింహ స్వామి తన ఉగ్ర రూపాన్ని వీడి, ప్రశాంతత కోసం గోదావరి తీరానికి చేరుకొని యోగ ముద్రలో కూర్చున్నారని పురాణాలు చెబుతున్నాయి.
  • యమ భయ నివారణ: యమధర్మరాజు ఇక్కడ తపస్సు చేసి శివుని నుండి వరం పొందారని, అందుకే క్షేత్రాన్ని దర్శించిన వారికి "యమ భీతి" (మృత్యు భయం) ఉండదని నమ్ముతారు.
  • త్రిమూర్తి క్షేత్రం: ఒకే చోట శివుడు, విష్ణువుతో పాటు బ్రహ్మ దేవునికి కూడా ప్రత్యేక ఆలయం ఉండటం ఇక్కడి విశేషం.

5. కరీంనగర్ మహాశక్తి దేవాలయం

  • వైభవం: కరీంనగర్ నగరంలో వెలిసిన ఆలయం అద్భుతమైన శిల్పకళకు నిలయం. ఇక్కడి ఎత్తైన గోపురం మరియు ప్రశాంతమైన వాతావరణం భక్తులకు శక్తిని ఇస్తాయి. నవరాత్రి ఉత్సవాల్లో ఆలయం ఎంతో శోభాయమానంగా ఉంటుంది.

6. సుందిళ్ల మరియు బెజ్జంకి

  • సుందిళ్ల: కాకతీయుల కాలం నాటి ఆలయంలో స్వామి వారు ఒకే శిల మీద నలుపు మరియు ఎరుపు రంగుల్లో (ద్వివర్ణంలో) దర్శనమిస్తారు. ఇది దక్షిణాభిముఖ క్షేత్రం.
  • బెజ్జంకి: కొండపై ఉన్న సహజ సిద్ధమైన గుహలో స్వామి వారు కొలువై ఉన్నారు. ఎండకాలంలో కూడా గుహ లోపల చల్లగా ఉండటం విశేషం. ఇక్కడి శిలలపై చెక్కిన "యాలి" (సింహాల) శిల్పాలు ఆనాటి శిల్పకళా చాతుర్యానికి నిదర్శనం.

7. కరీంనగర్ - ప్రకృతి ఒడిలో..

  • LMD డ్యామ్: కరీంనగర్ జీవనాడి అయిన లోయర్ మానేరు డ్యామ్ వద్ద సూర్యాస్తమయాన్ని చూడటం ఒక అద్భుత అనుభవం.

  • ఉజ్వల మరియు డీర్ పార్క్: కుటుంబంతో సరదాగా గడపడానికి, ప్రకృతిని ఆస్వాదించడానికి పార్కులు చాలా బాగుంటాయి. డీర్ పార్క్లో జింకలను చూడటం పిల్లలకు ఎంతో ఇష్టం.

8. కొమురవెల్లి మల్లన్న

  • గాథ: శివుని అవతారమైన మల్లన్న దేవుడు ఇక్కడ వెలిశాడు. గొల్ల కేతమ్మ మరియు బలిజ మేడలమ్మలను స్వామి వివాహం చేసుకోవడం సామాజిక సామరస్యానికి, గ్రామీణ సంస్కృతికి నిదర్శనం.
  • సంప్రదాయం: ఇక్కడి "పట్నం" (రంగురంగుల ముగ్గులు) మరియు "ఒగ్గు కథలు" తెలంగాణ జానపద కళా వైభవాన్ని చాటిచెబుతాయి.

ప్రయాణ వివరాలు (Traveler’s Log)

గమ్యస్థానం

హైదరాబాద్ నుండి

కరీంనగర్ నుండి

విశేషం

వేములవాడ

150 కి.మీ

32 కి.మీ

చరిత్ర & ధర్మగుండం

నాంపల్లి గుట్ట

145 కి.మీ

30 కి.మీ

పాము గుహ అనుభవం

కొండగట్టు

190 కి.మీ

35 కి.మీ

ప్రశాంతమైన కొండ ప్రాంతం

ధర్మపురి

220 కి.మీ

70 కి.మీ

బ్రహ్మ ఆలయం & గోదావరి

మహాశక్తి ఆలయం

165 కి.మీ

0 కి.మీ

అద్భుత శిల్పకళ

బెజ్జంకి

130 కి.మీ

30 కి.మీ

పురాతన గుహ ఆలయం

సుందిళ్ల

215 కి.మీ

65 కి.మీ

ద్వివర్ణ విగ్రహం

LMD / పార్కులు

165 కి.మీ

5 కి.మీ

వినోదం & ప్రకృతి

కొమురవెల్లి

90 కి.మీ

85 కి.మీ

తెలంగాణ జానపద సంస్కృతి


ఆధ్యాత్మికతతో పాటు చారిత్రక ప్రాముఖ్యత ఉన్న ప్రాంతాలను చూడాలనుకునే వారికి కరీంనగర్ యాత్ర ఒక మధుర జ్ఞాపకంగా మిగిలిపోతుంది. మీరు కూడా దివ్య క్షేత్రాలను సందర్శించి దైవ ఆశీస్సులు పొందండి!

 

Friday, April 17, 2026

విస్సాకోడేరులో సాక్షాత్కరించిన దత్త కృప: నా మొదటి దత్త సప్తహం – ఒక అద్భుత అనుభవం

 జీవితంలో కొన్ని సందర్భాలు మనకు దైవంపై నమ్మకాన్ని రెట్టింపు చేస్తాయి. 2023లో నేను మొదటిసారిగా 'దత్తాత్రేయ పూజ' చేయాలని నిర్ణయించుకున్నాను. లోగడ దత్త సప్తహం చేయడం వల్ల కలిగే సత్ఫలితాల గురించి విన్నాను. కానీ, ఆ ఏడు రోజుల ప్రయాణం నాలో ఇంతటి మార్పును, ఆధ్యాత్మిక ప్రశాంతతను నింపుతుందని నేను ఊహించలేదు.


సప్తహం – ఒక అనుభూతి:

దత్తాత్రేయ స్వామి సప్తహం ప్రారంభించిన రోజు నుండి, రోజురోజుకూ గ్రంథ పారాయణం చేస్తున్న కొద్దీ నాలో తెలియని ఒక ధైర్యం, ఆనందం కలిగేవి. స్వామి వారు భక్తులను సాధు రూపంలోనో, స్వప్న దర్శనం ద్వారానో లేదా ఏదైనా అద్భుతం ద్వారానో అనుగ్రహిస్తారని చదివాను. మనసులో చిన్న ఆశ.. ఆ దత్తప్రభువు కరుణ నాపై కూడా ఉండాలని కోరుకుంటూ సప్తహం పూర్తి చేశాను.

హనుమాన్ ఆలయంలో ఆ అద్భుత క్షణం:

సప్తహం పూర్తయిన రెండు రోజుల తర్వాత, మా ఊరు (భీమవరం దగ్గరలోని విస్సాకోడేరు) లో ఉన్న హనుమాన్ ఆలయం వద్ద నేను పూజలో ఉన్నాను. అప్పుడు ఒక సాధువు అక్కడికి వచ్చారు. ఆయన ఒళ్లంతా విభూతితో నిండి ఉంది. చూస్తుంటేనే ఏదో తెలియని దైవిక కళ ఆయనలో కనిపించింది.


ఆశ్చర్యకరమైన విషయం ఏమిటంటే.. ఆయన కాశీ నుండి కన్యాకుమారి వెళ్తున్నామని చెప్పారు. కానీ భౌగోళికంగా మా ఊరు ఆ మార్గంలో లేదు. అయినప్పటికీ ఆయన మా గ్రామానికి రావడం, నా నుదుట విభూతి పెట్టి దీవించడం, తనతో ఉన్న వారికి భోజనం కావాలని అడగడం.. ఇవన్నీ చూస్తుంటే నాకు ఒళ్లు గగుర్పొడిచింది



నేను మనస్ఫూర్తిగా చేసిన పూజను స్వీకరించడానికి ఆ దత్తాత్రేయ స్వామియే తన అనుచరులతో కలిసి వచ్చారని లేదా వారిని పంపించారని నాకు అనిపించింది. నేను వారికి భోజనం కోసం సహాయం చేశాను. నమ్మిన వారికి దత్తాత్రేయ స్వామి ఎప్పుడూ తోడుంటారని చెప్పడానికి నా జీవితంలో జరిగిన ఈ సంఘటనే ఒక పెద్ద నిదర్శనం.

దిగంబర దిగంబర శ్రీపాద వల్లభ దిగంబర!



The Unexpected Guest: My First Datta Saptaham and a Miracle in Vissakoderu

 In 2023, I felt a calling to perform the Guru Dattatreya Pooja for the first time. I had heard many stories about the power of the Datta Saptaham (a 7-day spiritual reading and ritual), but I didn't realize how personally the Divine would respond to my prayers.


The Journey of Saptaham

Starting the Saptaham was a leap of faith. Day by day, as I read the sacred texts and performed the rituals, a strange sense of calm took over. I had heard that Lord Dattatreya often blesses his devotees in the form of a Sadhu, through dreams, or through sudden "lucky" encounters. I completed the seven days with a full heart, hoping for a sign.

The Miracle at Hanuman Temple

Two days after the Saptaham ended, I was at the Hanuman temple near my home in Vissakoderu (near Bhimavaram). Suddenly, a Sadhu appeared. He was completely covered in Vibhuti, looking exactly like the wandering mendicants described in our Puranas.

He mentioned he was traveling from Kashi to Kanyakumari. Geographically, our village isn't on that direct path—yet, there he was.


The Blessing

He approached me, placed Vibhuti on my forehead, and asked for food for himself and his followers. In that moment, I got goosebumps. I realized this wasn't just a coincidence. Whether it was Swamy himself or a messenger sent by him, the timing was too perfect to be anything else. I happily provided for their meal, feeling a deep sense of gratitude that my pooja had been "accepted."



Lord Dattatreya is known as Smaratami-Gami—the one who comes to the devotee the moment he is remembered. This experience taught me that when we take one step toward the Guru, he takes ten steps toward us.

Digambara Digambara Sripada Vallabha Digambara!

Tejoram Chamarthi 


Monday, April 13, 2026

ఆకలి తీరాలా? ప్రాణం పోవాలా? – మన ఆహారపు అలవాట్లపై ఒక ఆత్మపరిశీలన

 జీవితంలో మనం చేసే ప్రతి పని వెనుక ఒక ఉద్దేశం ఉంటుంది. అలాగే మనం తినే ఆహారం వెనుక కూడా ఒక నేపథ్యం ఉంటుంది. సాధారణంగా ఎవరైనా మనకు చిరునవ్వుతో, ప్రేమతో ఒక ముద్ద పెడితే, ఆ ఆహారం అమృతంలా అనిపిస్తుంది. కానీ, మనం తినే భోజనం ఒక జీవి ఆర్తనాదం నుండి పుట్టిందని తెలిస్తే? ఆ ఆహారం మన మనసుకి నిజంగా తృప్తినిస్తుందా?



నొప్పికి భాష లేదు.. అది అందరికీ ఒకటే!

మనం మన ఆకలి కోసం కోళ్లను, మేకలను లేదా జింకలను చంపి తింటున్నాం. ఒక క్షణం ఊహించుకోండి.. ఆ మూగజీవి శరీరం నుండి ఒక భాగాన్ని వేరు చేస్తున్నప్పుడు అది పడే నరకం ఎంత?

మానవీయ కోణం: ఒకవేళ ఇదే పరిస్థితి మనుషులకు ఎదురైతే? మన చేత్తో మన బిడ్డను ఎవరైనా లాక్కెళ్లి, వారి ఆకలి కోసం హింసిస్తుంటే మనం తట్టుకోగలమా? మన కళ్లముందే మన బిడ్డ ప్రాణాలు తీస్తుంటే మన గుండె ఎంతలా విలవిలలాడుతుంది?

మూగజీవుల వేదన: జంతువులకు మాటలు రాకపోవచ్చు, కానీ వాటికి భావోద్వేగాలు ఉంటాయి. భయం, నొప్పి, బాధ వాటికీ తెలుసు. మన తృప్తి కోసం వాటి ప్రాణాలను బలితీసుకోవడం ఎంతవరకు సమంజసం?

ప్రకృతి ప్రసాదించిన అద్భుతం: వృక్షో రక్షతి రక్షితః

జంతువులతో పోలిస్తే మొక్కల గొప్పతనం వేరు. అవి తమను తాము సమర్పించుకుంటూనే మళ్ళీ జీవిస్తాయి.

1. త్యాగం మరియు పునర్జన్మ: ఒక చెట్టు నుండి పండు కోసినా, ఆకులు తెంపినా అది చనిపోదు. తిరిగి చిగురిస్తుంది, పూస్తుంది, మళ్ళీ ఫలాలను ఇస్తుంది. మనం దాని ఫలాన్ని స్వీకరించినప్పుడు ఆ చెట్టు మనకు ఆహారాన్ని ఇచ్చామన్న సంతోషంతో మరింతగా విస్తరిస్తుంది.

2. అహింసాయుత ఆహారం: మొక్కల నుండి లభించే ఆహారంలో కన్నీరు ఉండదు, కేవలం ప్రకృతి కరుణ మాత్రమే ఉంటుంది. శాకాహారం తీసుకోవడం వల్ల మన శరీరానికి శక్తి మాత్రమే కాదు, మన ఆలోచనలకు కూడా ఒక రకమైన సాత్విక గుణం, ప్రశాంతత లభిస్తాయి.

3. కర్మ సిద్ధాంతం: ఒక జీవిని హింసించి పొందే ఆహారం మనకు అనారోగ్యాన్ని, అశాంతిని కలిగిస్తుంది. అదే కరుణతో ప్రకృతి ఇచ్చే ప్రసాదాన్ని స్వీకరిస్తే అది మనల్ని ఆరోగ్యంగా ఉంచుతుంది.


మారుదాం.. మార్పు తెద్దాం!

ఆకలి తీర్చుకోవడానికి ప్రకృతి మనకు బోలెడన్ని ప్రత్యామ్నాయాలను ఇచ్చింది. రంగురంగుల పండ్లు, పోషకాలున్న ధాన్యాలు, కూరగాయలు మన కళ్లముందే ఉన్నప్పుడు.. ఒక ప్రాణిని కన్నీరు పెట్టించి తినాల్సిన అవసరం ఏముంది?

మనిషిగా మనకున్న గొప్ప లక్షణం 'కరుణ'. ఆ కరుణను కేవలం మనుషులకే కాకుండా, తోటి ప్రాణుల మీద కూడా చూపిద్దాం. ఏ జీవిని ఆహారం కోసం హింసించకుండా, అహింసా మార్గంలో సాగుదాం.

చివరిగా ఒక్క మాట: "నీ ఆకలి ఒక జీవికి మరణ శాసనం కాకూడదు."


-చామర్తి తేజోరామ్

Saturday, April 4, 2026

The Mirror of Compassion: Why Every Life Deserves to Be Lived

 We often live our lives in a state of "disconnected convenience." We see food on a plate, but we don't always see the soul it belonged to. Recently, I’ve been reflecting on the thin line between us and the creatures we share this planet with.

The Universal Language of Pain

Pain doesn’t care if you have two legs or four, feathers or skin. When a creature is hurt, the fear in their eyes and the physical trauma they endure is identical to ours. If we wouldn't want to experience that ourselves, why should we demand it for others just for a few minutes of "taste"?

The Bounty of the Earth

We are blessed to live in a world where trees and plants offer us everything we need to thrive. Nature provides fruits, grains, and vegetables that reproduce and grow without the need for blood or suffering. By choosing what grows from the soil over what breathes and feels, we choose peace.

A Shift in Perspective

Imagine for a moment if the roles were reversed. It’s a frightening thought, but it reminds us that every living being has an instinct to survive and a right to live without fear. Let’s strive to move toward a world where our hunger is met with kindness, not cruelty. Every life is important.


All living creatures equally eating veg food



A Question of Love and Family

If we look closely, we see that animals are not just "meat"; they are mothers, fathers, and children. They protect their young, they feel fear when separated, and they mourn when a family member is gone.

Ask yourself—if the roles were reversed, and it was our own families being treated as a product for a market, how would our hearts break? Imagine the unbearable pain of seeing a child taken away, or a life we love being sold as a commodity.

That scream of a mother hen for her chick, or a goat for its kid, is the same scream of grief we would feel. When we choose to eat them for their "taste," we aren't just consuming food; we are consuming the end of a family’s story.


——@chamarthi Tejoram